Dusza całej operacji. Jako reżyser doskonale balansuje między pochwałami a oczekiwaniami, sprawiając, że każdy w zespole daje z siebie coraz więcej. Umie motywować i tworzyć odpowiedni nastrój. Dzięki temu każdy z nas jest gotowy dawać z siebie więcej niż dotychczas. Stwarza przestrzeń na okrycie tego, co już mamy w sobie, choć czasem wcale tego nie dostrzegamy lub nie potrafimy wydobyć. Wyjątkowy jako człowiek i artysta. Z powodzeniem mógłby zagrać wszystkie role sam.

„Człowiek, dla którego chce się przekraczać własne granice i stawać się lepszą wersją siebie.”

W procesie twórczym „Pięknych dwudziestoletnich” odpowiada za reżyserię.